Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Oι μοίρες

Oι μοίρες
***

Bρέχει μα εγώ δε
στέκω στη βροχή
γιατί μου έδειξες εσύ
βροχή του παραδείσου
και η ψυχή μου είναι εκεί
συνέχεια μαζί σου

Στην αγκαλιά μου σ έχω πια
να ξέρεις δε σ αφήνω
μέχρι να πάψει η βροχή
να δούμε αγάπη μου μαζί
ουράνιο τόξο να φανεί
στον ουρανό εκεί ψηλά
για μας του παραδείσου

Εσύ ανατέλλεις το πρωί
μου φέρνεις το φεγγάρι
τ αστέρια μου κρατάς εσύ
μου τα 'χεις μαξιλάρι

Γύρνα και κοίτα με ζωή
κοίτα με να ζηλεύεις
έχω αγκαλιά μου το πρωί
και πια μη με γυρεύεις
οι μέρες μου θα 'ναι γιορτή
τα χρόνια μου θα ναι ζωή
μείνε να μ αγναντεύεις ..

Και σένα αστέρι μου όμορφο
που την καρδιά μου πήρες
ένα μονάχα θα σου πω
πολύ πολύ πια σ αγαπώ
ίσως το θέλησα κι εγώ
μα πιο πολύ οι μοίρες

***
2 Απρ 2011
***
Ποίηση:Γιάσννης Παππάς




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου