Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Όχι θα πω

Όχι θα πω
***
Να σφίξω θε μου τη γροθιά
Να τη χτυπήσω
Πάνω στο τζάμι της ντροπής
Και με τα χείλη σφραγιστά
Να τους μιλήσω

Μέσα στα μάτια  στο σκοτάδι
να με δούνε
και από το φως μου της ψυχής
 να φοβηθούνε
απ' της καρδιάς μου την ηχώ
ζωή ν ακούνε
που βρέθηκε τόση πνοή να απορούνε

Ήμουνα βράχος  στης ζωής
την ανηφόρα
και γίναν όλα στάχτη  σε μια ώρα
εγώ που έλιωνα 
στο στήθος μου ατσάλι
να φτάνω πια να λένε
 είμαι ρεμάλι

Να σπρώχνουν κάτω την ψυχή
 μου μες το χώμα
Να θέλουν να είμαι δούλος πια
  κι αν λέω ναι
Να λένε αντέχει ακόμα

Όχι θα πω και στη φωνή τους
και στη σκέψη
όχι θα πω θα μείνω εδώ
κι όποιον αρέσει
εγώ γεννήθηκα 
περήφανος  γι αυτό
ειν' της ζωής μου μόνο
στόλισμα τα ντέρτια

Πλούτος μου είναι
της καρδιάς μου η ηχώ
που σας φωνάζει
τη δουλειά μου αγαπώ
μα αν είναι τα χέρια μου
να κάψω για το βιος σας
ελάτε σεις
και στη φωτιά
βάλτε το χέρι το δικό σας
***
10 Δεκ 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου