Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Oυσία της ζωής

Oυσία της ζωής
***

Δάκρυα  ψυχής
Στ ανέμου το παραλήρημα
Χτυπούνε  το πρόσωπο της σιωπής
Στάζουν στο στήθος της στιγμής
Αγγίζουν το σώμα της αφής
Κι ακούγεται  η καρδιά
Βουβά πια να μετρά
τις ώρες να φανείς 

Δεμένα τα χέρια της αγάπης
Δεσμά  σε χρώμα πρέπει
Στο  γιατί
Αδημονούν για ένα σου χάδι
Για δυο σου λέξεις τρυφερές
Μια αναπνοή σου στο σκοτάδι
Για ένα ψίθυρο αγάπης
Αυτόν που λες πόσο με θες

Μέσα στο αίμα μου κυλάς
Γλυκιά ουσία
Μ αγγίζεις  μου γεννάς  στη φαντασία
Έρωτα ώρες  σ αγάπης χώρες
Από το χάρτη μας βγαλμένες της ψυχής
Από τους δρόμους  της σιωπής
Από τα χείλη σου κρασί μεθάει εμένα
Σταγόνα κόκκινη σαν αίμα
Στάζει τον έρωτα στα χείλη μου με καίει
Της σάρκας σου τα μυστικά μου λέει 

Μοιάζεις  σαν φίλτρο μαγικό
που ξεσηκώνεις
κάθε μου κύτταρο
κάθε κομμάτι απ' το κορμί μου
στου έρωτα  τον κόσμο
το δηλώνεις

Κενό σαν ουρανός που βρέχει
έτσι η ψυχή μου μακριά σου δεν αντέχει
κι αν αναπνέει μες τη βαριά της την ανάσα
θα πεί με ξανά  σε θέλει εδώ
σπαράζει γράφοντας στις λέξεις σ αγαπώ

Θαρρείς ματιά συννεφιασμένη
θε να βρέξει
Θαρρείς  κορμί στην παγωνιά πια δε θ αντέξει
Θαρρείς ακόμη πως η ανάσα  θα τελειώσει
σαν το κερί ο κόσμος όλος πως θα λειώσει
Όταν νυχτώνει και τα χέρια σου μακριά μου
κρύβονται άδεια και ζητούν την αγκαλιά μου

Κι εγώ σε σκέφτομαι  σε φέρνω στο μυαλό μου
με σένα βάφω τις αισθήσεις μου και κάθε τι δικό μου
ψάχνω μιαν άκρη να  κρυφτώ
με τις δικές σου θύμισες να σκεπαστώ

Χρυσά μαλλιά  σαν χάδι ανέμου  στο κορμί μου
στα δυο σου χείλη ξεδιψάω το φιλί μου
δίπλα σου πέφτω  και θαρρώ πως μ αγκαλιάζεις
πως της ζωής όλα τ' αδύνατα μου τάζεις

Και σαν στου ονείρου μου τους δρόμους
έρθεις άγγελος  θαρρείς
θε' μου κοντά σου θα γευτώ
μ ένα φιλί σου την ουσία της ζωής
***
3 Φεβ 2012
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου