Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Το κρίμα το δικό μου

Το κρίμα το δικό μου
***

Απόψε ήθελα να 'ρθείς
Στα χέρια σου
Στα μάτια σου μπροστά
Να δικαστώ
Απ' τις αγάπης τη φωτιά
Βαριά ποινή να υποστώ
Και στης ανάσας την ηχώ
να σκύψω την ψυχή μου

Μπροστά στο στήθος σου
Στην μεταξένια αφή σου
Στόμα ν ανοίξω στο φιλί
Και με φωνή που λεν ζωή
Σε σένα  όνειρο μου
Γλυκά  να σου εξομολογηθώ
Το κρίμα το δικό μου

Ξύπνησε μέσα μου η ζωή
σαν άκουσε τον ήχο
απ' της ψυχής σου τη φωνή
απ' της καρδιάς τον κτύπο

Ανοίξαν πόρτες τ' ουρανού
κι ήρθαν βροχή τ' αστέρια
τα πήρες και τ' ακούμπησες
μες τα δικά μου χέρια

Συναντηθήκαν οι εποχές
οι μέρες με τα βράδια 
τα χρόνια γίνανε στιγμές
και της αγάπης σου το φως
έδιωξε τα σκοτάδια

Αισθάνομαι στο στήθος μου
χτυπά γλυκό μαχαίρι
του έρωτα σου η πληγή
απ' το δικό σου χέρι

Βαρύ το κρίμα μου πολύ
αμάρτημα μεγάλο
και θα προσμένω τη στιγμή
που απ' της ψυχής σου τη γραφή
βαριά ποινή θα πάρω

Στα χρόνια όλα της ζωής
στης αγκαλιάς τη φυλακή
σου να κλειστώ 

Μαζί σου αιώνια να ζω
Να σε κοιτώ να σ αγαπώ
Εσένα να φροντίζω
Κι ότι γεννάει η καρδιά
Κι ότι ανθίζει η ψυχή
Σε σε' να το χαρίζω 

***
18 Μάι 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου