Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Παρόν μου παρελθόν και μέλλον

Παρόν μου παρελθόν και μέλλον
***

Σαν εισχωρείς στη λογική μου 
Με καις μου κόβεις την πνοή μου 
Σκέψου να ακούω τη φωνή σου
Καυτή  ανάσα  σου δική σου

Στο σώμα χτίζω χίλιους τρόπους 
Γυμνές αλήθειες σ άλλους τόπους 
Σε κόσμους πάνω των αγγέλων
Παρόν μου παρελθόν και μέλλον

Ξυπνώ χαράματα αγκαλιά σου
Ψάχνω τον ήλιο στη ματιά σου
Πίνω ζωή απ' την αυγή σου
Χάνομαι μέσα στο φιλί σου

Αγγίζω κάθε λάγνη  αχτίδα
Ήλιος φεγγάρι το κορμί σου
Μες τις αισθήσεις καταιγίδα
Κάθε που βρίσκομαι μαζί σου

Βαθιά να μπω μέσα σου πάλι
Ταξίδι εκεί κι όπου με βγάλει
Απ' της ματιάς σου τη γαλήνη
Στης Αφροδίτης τ ακρογιάλι

Λέξη μου πρώτη ομορφιά μου
Δεύτερη δίχως να το θέλω
Πάνω στο στήθος σου καρδιά μου
Γράφουν σε θέλω τα φιλιά μου

Παίρνουν σειρά τα δυο σου χείλη
Και ψιθυρίζουν πόθου φράσεις
Πάλι ν ανοίξεις παραθύρι
Στον ουρανό σου να πετάξεις

Γεύση της μέθης σου μ ανθίζεις 
Στάζεις στα χείλη μου πιοτό μου
Καθώς τη γλώσσα σου μ αγγίζεις
Στο στόμα εκεί στον ουρανό μου

Κ ύστερα θε μου εκεί στο στήθος
Αισθάνομαι τον πυρετό σου
Καθώς στα χείλη μου έχω κρύψει
Της Αφροδίτης τον καρπό σου

Σαν Άλογα άσπρα που καλπάζουν
Στον κάμπο εκεί της ηδονής σου
Του στήθους σου τα δυο κομμάτια
Σε κάθε στάση της πνοής σου

Κι εγώ  ξοπίσω τους δεμένος
Της ηδονής  πληρώνω χρέος
Πάλι φωτιά στα σωθικά μου
Στου έρωτα σου εκεί το μέρος

Τρέμουν τα χέρια σου με σφίγγουν
Να πνίξουν πόθου τη βοή σου
Κραυγές σου που ρυθμό μας δίνουν
Από τη λάγνα τη φωνή σου

Τρέχουν τα χέρια  να τρυγήσουν 
Κάθε σου κύτταρο αφή σου
Χάδι σου εκεί να κοινωνήσουν
Πάνω απ' τη  σάρκα τη δική σου

Κι όλα μαζί κρατάνε ίσο
Στον ύμνο που μου γράφεις θέ μου
Να ψάλω εκεί να τραγουδήσω
Το σ αγαπώ ψιθύρισε μου

Και φεύγει η νύχτα ψηλαφώντας
Μες των ονείρων τα κορμιά μας
πάθους τα πλήκτρα  μας χτυπώντας
ρυθμό να δώσω στην καρδιά μας

***
9/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου