Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Μακριά απ' αυτούς

Μακριά απ' αυτούς
 ***
Πολλές φορές
Μες τις σκιές
Χάνονται άνθρωποι κι αγάπη
Τρέφονται πόνο και σκοτάδι
Κάνουν τα μεσημέρια βράδυ
Και ξεδιψούν μόνο στο δάκρυ

Και γιατί ?
Για έλα πες μου τώρα εσύ
αχάριστε εγωιστή
Εσύ μην κάνεις πως δε βλέπεις
που στην ζωή σου επιτρέπεις
Να χτίζεις  λαμπερά παλάτια
πάνω στων δούλων σου τα μάτια

Πάνω σ αυτούς που σ αγαπάνε
Πάνω σ αυτούς που σε κοιτάνε
Εκεί βαθιά μέσα στα μάτια
Και μ ένα λόγο σου για δες
τους κάνεις την καρδιά κομμάτια

Εσύ που λες πως η αγάπη
πρέπει να πνίγεται στο δάκρυ
Εσύ που λες πως αγαπάς
ποιον έχεις δίπλα σου ξεχνάς
Λες την αγάπη αδυναμία
η αγάπη λες σου φέρνει ανία

Να το σκεφτείς να το θυμάσαι
Να αισθανθείς να το φοβάσαι
Οι δούλοι κάποτε ξυπνάνε
Θέλουν να πάψουν να πονάνε
Βρίσκουν αλλού για ν αγαπάνε

Δίνουν στοργή παίρνουνε αγάπη
στην αγκαλιά πνίγουν το δάκρυ
Μες τη στοργή βρίσκουν το φως
κάνουν ζωή τα όνειρα τους
ντύνονται ρούχο τη χαρά τους
Πίσω δε θέλουν να γυρίσουν
όσο κι αν κλάψεις θα σ αφήσουν

Έλα  μαζί γλυκιά μου αγάπη
μακριά σε άλλους ουρανούς
μακριά απ' αυτούς

Κλείσε τα μάτια σου στον πόνο
να μ αγαπάς να μην κρυώνω
να σ αγαπώ να ζεσταθείς
στιγμή ζωή μου μη σταθείς
Έλα μες τα άγιο όνειρο μας
θα 'μαστε πάντοτε οι δυο μας
θα 'μαστε πάντοτε μαζί
θα 'ναι η ζωή μας πια πρωί

Έλα σ αγάπησα πολύ .

***
19 Ιούν 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου