Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Θα ζω εγώ για δύο

Θα ζω εγώ για δύο
***
Ήταν τα χείλη σου φωτιά
Στα χείλη μου ριγμένη

Τα χέρια σου ανασαιμιά
Μες του κορμιού μου τ' ανοιχτά
Στη νιότη  μου έδωσαν χαρά
του έρωτα χαμένη

Αναρωτιέμαι πως μπορώ
Χωρίς αναπνοή μου
να παίρνω την ανάσα σου
το φως σου για ζωή μου

Χωρίς να στάζει στην ψυχή
Το νέκταρ η ψυχή σου
Χωρίς στα μάτια το πρωί
Να είναι η ματιά η δική σου

Πέρασες σαν τον άνεμο
Από χιλιάδες δρόμους
Τα κύτταρα μου κέρασες
του έρωτα τους νόμους

Ν αγγίξω θέλω το κορμί
να πάρω ευωδία
Να θυμηθεί το σώμα μου
Τους ήχους της αγάπης σου
ουράνια μελωδία

Της νιότης  άγιο νερό
Να σκύψω με τα χείλη
Απ' την πηγή σου να γευτώ
Σαν κόκκινο σταφύλι

Θα 'ρθω στη σάρκα σου πνοή
Τη σάρκα μου να δώσω
Να μας ενώσει η ηδονή
Κοντά σου σαν ξαπλώσω

Κι όταν στα μάτια σου βρεθώ
αντίκρυ σου ζωή μου
Θα κόψω μάτια μου για σε
Σκέπασμα την ψυχή μου

Ποτέ ξανά μην αισθανθείς
Τη μοναξιά το κρύο
Ποτέ σου πια μη φοβηθείς
Όλα τα  δύσκολα  της γης
Θα ζω εγώ για δύο
***
18 Οκτ 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου