Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Σε σώμα και ψυχή

Σε σώμα και ψυχή
***

Πέρασα χθες του πόθου καβαλάρης
Κι αντίκρισα το στήθος σου γυμνό
στο σώμα σου να λάμπει σαν φεγγάρι
να τρέμει στης καρδιάς σου τον παλμό

Μου γνέψανε τα χείλη σου με πάθος
Στ' απόκρυφα τους πάλι να χαθώ
μου τάξανε του έρωτα το άνθος
το νέκταρ του να τρέξω να γευτώ

Γυμνό κορμί μου φως μου μεταξένιο
ανέβα στου ουρανού μου τα σκαλιά
φεγγάρι να γενείς μαλαματένιο
να διώχνεις της καρδιάς τη συννεφιά


Ποιες λέξεις θα μπορούσανε να πούνε
τι βλέπω στη δικιά μου αγκαλιά
την ομορφιά που μάτια σαν τη δούνε
παράδεισου ανεβαίνουν τα σκαλιά

Ποτάμι τα μαλλιά σου στο λαιμό σου
ξεχυθήκαν στον ωμό σου λυτά
στο λάγνο πίσω σώμα το δικό σου
τα χείλη ταξιδεύω στ ανοιχτά

Σαν θάλασσας το κύμα το κορμί σου
χαμένο στη μανία του νοτιά
σε κάθε του κομμάτι η ψυχή σου
του έρωτα τον χρόνο μας μετρά

Το νοιώθουμε στου πάθους μας τη φλόγα
σαν έκρηξη σαν φως σαν αστραπή
μας πνίγει την αναπνοή σαν μπόρα
ο πόθος μας σαν γίνεται ηδονή

Τα δυο κορμιά σαν ένα όλο γυρνάνε
τα μάτια μες τα μάτια έχουν χαθεί
οι ανάσες μας βαριές έρχονται πάνε
λες τρέχουν να προλάβουν τη ζωή

Ποτέ ξανά δεν ένοιωσα στ αλήθεια
τον έρωτα σε σώμα και ψυχή
βγαλμένο λες από τα παραμύθια
μονάχα μου τον χάρισες εσύ

Ψυχή μου αναπνοή μου εσύ καρδιά μου
αφέσου στου ερωτά μου την πνοή
να γεύεσαι στα χέρια τα δικά μου
αισθήσεις που σου χρώσταγε η ζωή

***
7 Ιαν 2012
***
Ποίηση;Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου