Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Στο ποίημα της αγάπης σου

Στο ποίημα της αγάπης σου
***

Κυλά νερό στο σώμα σου
άρωμα  ο ερωτάς  σου
Στη λίμνη των αισθήσεων
κι εγώ στέκω κοντά σου

Μαλλιά χρυσά μες τη βροχή
νερό του παραδείσου
Στάζουνε λάγνα  πάλι εκεί
στην πόρτα της ζωής σου

Καθρέφτισα το στήθος σου
Στη διάφανη αφή σου
Σκιρτήσανε τα χείλη μου
Για το υγρό φιλί σου

Άπλωσα χέρι αισθάνθηκα
πως σ άγγιξα ζωή μου
Κι ακούστηκε η ανάσα σου
του ονείρου μου πνοή μου

Ψιθύρισε μου σ αγαπώ
του πάθους ομορφιά μου
Και κόψε την ανάσα μου
αστεροθάλασσα μου

Μάτια μου κοίτα με  ξανά
δες με μες τη φωτιά μου
Εσύ που άναψες ξανά
στο σώμα στην καρδιά μου

Εσύ εκεί σαν αστραπή
κι εγώ απέναντι σου
Μου λες με γλώσσα το κορμί
τον ερωτά μου ντύσου

Κι εγώ ταξίδι  αρχινώ
ξανά μες τη ματιά σου
Και χάνω λόγια ,λογική
στη λάγνα θάλασσα σου

Σ ακολουθώ  στ αστέρια σου
στη σκάλα τ ουρανού σου
Τρυπώνω μες τα χέρια σου
μες το βυθό του νου σου

Κρασί τα λόγια σου μεθούν
στο ίδιο το ποτήρι
Σταγόνες έρωτα ποθούν
του έρωτα ακρωτήρι

Να δέσουν κάβο δίπλα μας
να πιάσουνε λιμάνι
Να χρωματίσουν ηδονή
τ αποψινό μας βράδυ

Του πόθου λόγια κρύβονται
Ανθίζουνε οι αισθήσεις
Αφήνετε το σώμα μου
Εσύ να το κερδίσεις

Γράφεις τις λέξεις σαν βροχή
στα μέρη της ψυχής μου
Γίνονται οι στίχοι σου στροφή
τροφή της ηδονής μου

Στο ποίημα της αγάπης σου
τα θέλω μου γυρεύεις
Να  κάνεις ρίμα στη στιγμή
που το φιλί μου κλέβεις


Στην κοίτη  απ' το ποτάμι σου
γεύομαι το βυθό σου
Αισθάνομαι πια το θεό
εκεί στο σ αγαπώ σου

Προσκύνημα  μου τάμα μου
οσμή μου ευωδίας
Κύμα χαράς το κλάμα μου
αίσθηση ευτυχίας

Στα όρια μ ανέβασες
εκεί στους ουρανούς σου
Και την ψυχή μου κέρασες
τους πόθους τους δικούς σου

Ποτίστηκε η άνοιξη
ξανά στα κύτταρα μου
Ανθίσανε τα ρόδα μου
ανάσανε η χαρά μου

Αναρωτιόμουν κάποτε
που κρύβεται η αγάπη
Τώρα τη βρήκα στην ψυχή
και στο δικό σου δάκρυ

Σ αγάπησα  σαν παρελθόν
παρόν και μέλλον  τόσο
που όλα  μοιάζουν μαγικά
και θέλω να στα δώσω !!

***
11 Ιούλ 2012
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου