Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Το χρώμα το χαμένο

Το χρώμα το χαμένο
***
Μοιάζεις από τα χρώματα
το χρώμα το χαμένο
Που μου χαρίζει απλόχερα
της άνοιξης τ' αρώματα
που χρόνια περιμένω

Είσαι στα χείλη μου πιοτό
μικρό μου αγγελούδι
θαρρείς των αηδονιών γλυκό
σ έρωτα εύθυμο σκοπό 
το πιο όμορφο τραγούδι
 
Πίνακας σκέψεων γλυκών
μες της ψυχής τους τοίχους
Ζωγραφισμένος στη χαρά  
μ αγάπη  φως και ομορφιά
κατέρριψες τους μύθους

Πιάνου μινόρε μουσική
Απ' της ζωής τους ήχους  
Η αγάπη σου μου χάρισε
μες την καρδιά μου άφησε 
Και  μου γεννά τους χτύπους

Όταν περνάς  ανάσα μου
Απ' το κορμί σου αφήνεις
Άρωμα διψασμένης γης
Μετά από άγγιγμα βροχής
Γλυκιά πνοή  μου δίνεις 

Χάδι φιλιού μου στόμα  μου
μεθάς τα όνειρα μου
Κάθε που πίνεις τη χαρά
μ ένα σου χάδι μια ματιά
Διώχνεις τη μοναξιά μου

Εικόνα άγια   να κρατώ
σαν  απ' ονείρου ζάλη
Μ ένα γλυκό χαμόγελο
τα πρωινά που θα ξυπνώ
Η νιότη σου έχει βάλει

Ψιθύρους χίλιων σ αγαπώ
τα χείλη σου διαβάζουν
Αστέρια αγάπης φωτεινά
που μου φωτίζουν όνειρα
Και στην εδέμ  με βάζουν

Γεύση μου καλοκαιρινή
από γλυκό σταφύλι
Συ της ζωής σπάς τη σιωπή
όταν μου δίνεις το φιλί
Και  χάνεσαι στα χείλη

***
5 Ιούν 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου