Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

BελούδοΜεταξένια

BελούδοΜεταξένια
***
Μες την παλάμη μου
μετάξι τα μαλλιά σου
Χρυσές  αχτίδες
Απ' του ήλιου το χρυσό
Το χάδι να σου χάριζα
κάθε που δίπλα θα 'πεφτα
Σε  σε να κοιμηθώ 
Εκεί που να ξημέρωνα
τα χείλη σου να μέρωνα
Με χίλια σ αγαπώ

Ανέμου θρόισμα θαρρείς
Ν' ακούς μες το μετάξι
Κάθε που θα 'δινε η ζωή
 μικρή όσα σου έχει τάξει
Κάθε που εσύ στην αγκαλιά
 δικιά μου θα 'σουν φως μου
Με χίλια χάδια στην καρδιά
Θα 'μουν ο άνθρωπος σου

Αφής ξημέρωμα η αίσθηση
 στο χάδι στα μαλλιά σου
Αυτό που θα ημέρωνε
τον χτύπο στην καρδιά σου
Να ήσουνα  παντοτινά
 αντίκρυ μου εμπρός μου
Να σου κρατώ το χέρι σου
να 'σουν ο άνθρωπος μου

Τώρα στις λέξεις κρύβομαι
 μέσα τους σε γυρεύω
Να αισθανθείς πως σ αγαπώ
 ατέλειωτα παλεύω
Ψίθυρους χίλιους  σ αγαπώ
 αισθήσεις να σου δώσω
Ώσπου κοντά σου να βρεθώ
ώσπου να σ ανταμώσω

Ζεστάθηκε η αγάπη μου
 που κρύβω στην καρδιά μου
Να σε κεράσω τη ζωή
 πόθησα ζωγραφιά μου
Έλα αγκαλιά μου αστέρι μου
 να γίνω ουρανός σου
κι  όταν θα θες να κοιμηθείς
 θα είμαι πάντα εντός σου

Σου χτένισα τη χαίτη σου
βελούδο μεταξένια
με των χεριών τη χτένα μου
 μ αγάπη και με έγνοια
Ακούμπησα τα χείλη μου
 στα χείλη της ψυχής σου
και ηρέμησαν οι άνεμοι
 στα μέρη της ζωής σου

Έλα και κρύψου αγάπη μου
στο χρώμα της ψυχής μου
έλα και γίνε ελπίδα μου
στα μέρη της ζωής μου
Κι αν κάποτε θα φοβηθείς
μες την καρδιά θα σ έχω
σαν της ζωής μου αναπνοή
 γλυκά θα σε προσέχω

***
14 Ιούν 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου