Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Αυτό που έλαχε η ζωή

Αυτό που έλαχε η ζωή 
***
Αντίκρισα τα μάτια σου
 γλυκιά μου ζωγραφιά
Και γεύτηκα απ' τα χείλη σου
  χαμόγελου  αγκαλιά 


Τρεμάμενη μου μίλησε
 η της ψυχής σου η αγάπη
Στα μάτια σου ανέτειλε
της σκέψης σου το δάκρυ

Περνούν οι ώρες και κοιτώ
βαθιά μου μέσα εκεί στο νου
τα μάτια σου να θυμηθώ
μικρά μου αστερία  τ  ουρανού
Tον ψίθυρο σου της σιωπής
που μες τους ήχους της στιγμής
μου είπε χίλια σ αγαπώ


Μου λείπεις  στην ανάσα μου
μου έγινες οξυγόνο
στον ήλιο μου έγινες το φως
μακριά σου  εγώ κρυώνω
Γυρεύω την εικόνα σου
ν ακούσω τη φωνή σου
να ταξιδέψω να χαθώ
στο χρώμα της ψυχής σου

Πάλι θα τρέξω να σε βρω
απόψε πριν να κοιμηθώ
τους ήχους σου να κλέψω
Να σου χαϊδέψω τα μαλλιά
στα χείλη σου να δω φιλιά
τη νύχτα για ν αντέξω 

Κι όταν με πάρει ο έρωτας
στου πόθου το παιγνίδι
Θα σ αγκαλιάσω άλλη μια
ονείρου μου ανασαιμιά
ταξίδι για να πάμε

Αυτό που έλαχε η ζωή
να πάμε μόνοι εγώ κι εσύ
αυτό που έλαχε η Ζωή
και οι δυο μας ν αγαπάμε
***
17 Ιούν 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Πππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου