Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Μα εσύ ποτέ μην αλλάξεις

Μα εσύ ποτέ μην αλλάξεις
***

Χέρια  ματώνουν
Στις αλυσίδες
Ψυχή να σέρνετε
Σκιές  παντού
Υποκρισία  ματιές
Γεμάτες ειρωνεία
Συμφέρον οι πράξεις
Μα εσύ μην αλλάξεις
Ποτέ

Αγώνας πόλεμος
Η μέρα  να περάσει
Ώρες κλεμμένες
Απ την κόλαση
Να κοιτάς δεξιά
Να κοιτάς αριστερά
Να μην ξέρεις
Τι να φυλάξεις
Μα εσύ ποτέ μην αλλάξεις

Και στο τέλος
Όταν έρθει η ώρα
Τρελάθηκες
Είσαι ξένος
Όταν έρθει η ώρα
Σε κρίνουν
Να ζεις δε σ αφήνουν
Αναρωτιούνται πως
Εσύ μπορείς να ζεις
Πως μπορείς να κοιτάξεις
Το φώς
Μα εσύ ποτέ μην αλλάξεις

Στα δύσκολα τι
Στα κενά τους εσύ
Συγνώμη μεγάλη
Μπορείς ν αρνηθείς ?
Μπορείς ?
Εσύ ?
Ποτέ μην αλλάξεις

Ξύπνησες δούλε
Σήκωσες κεφάλι
Μίλησες ?.
Κοίτα το βράδυ
Σε περιμένει
Είναι η ψυχή μου αγριεμένη

Φτάνει πια
Μείνε μακριά
Εσύ ναι εσύ
 Κι εσύ κι εσύ
Που σέρνεσαι
Στο χώμα
Για μια μου ματιά

Εγώ είμαι για μένα
Ζω με δικό μου
Μ Ανήκει το αίμα
Τροφή μου η αγάπη
Νερό μου το δάκρυ
Κοιτάς σα χαζός
Ο δικός μου θησαυρός
Είναι αλλού
Είναι παντού
Μα εσύ ποτέ μην αλλάξεις
Την κόλαση μη χάσεις

***
21 Σεπ 2011
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου